Een boek dat ik met plezier (uit)gelezen heb en wat mij betreft zeer aangenaam en toch wel aangrijpend.

Het verhaal speelt zich af in de buurt van een door oorlog geteisterd land met vele rijstvelden.
Beschrijft een vreemde ontmoeting tussen twee mannen tgv een bijzondere aangrijpende reden, die elkaar vanwege de taal niet echt begrijpen maar toch door één en ander te gebaren mekaar beginnen te verstaan.
De twee mannen zijn meneer Linh en een dikke man meneer Bark.

Het verhaal krijgt een mooie wending waaraan één van de personages weet te ontsnappen en als fil rouge is er , een baby, die gekoesterd wordt zoals gekoesterd worden misschien hoort te zijn.

Een liedje versterkt eveneens de intensiteit van beleving.

... kinderen willen de kleine Sang diû vasthouden, maar hij zegt kalm dat hij dat liever niet heeft. Hij drukt haar tegen zich aan. De kinderen halen hun schouders op. De drie vrouwen grinniken en wenden zich weer af...

... Meneer Linh heeft het liedje gehoord uit de mond van zijn grootmoeder, die het zelf weer van haar grootmoeder kende. Het is een lied dat voortkomt uit de nacht der tijden, dat de vrouwen voor alle kleine meisjes zingen zodra ze ter wereld komen en dat al zolang als het dorp bestaat.

Hier volgt wat het lied vertelt:

'Het wordt altijd weer ochtend
Het wordt altijd weer licht
Er komt altijd weer een dag
En ooit zul jij moeder zijn.'

Enfin, om het woord nog maar eens te gebruiken een bijzonder verhaal.
Mooi geschreven en vele emoties oproept.

... alle herinneringen die pijn doen, die je ziel doorboren en verscheuren: ze raken verdund in het water als een druppel inkt in de oceaan...

Dit slechts 60 pagina's tellende boek komt soms wel een beetje langdradig over doch de moeite waard om te doorworstelen.
(Ik heb me al door andere langdradigheid geworsteld waarvan ik nadien geen spijt had...)

Op 't einde was het zelfs een 'pageturner' , nazinderend en stof tot nadenken achterlatend.

Wat mij betreft een absolute aanrader.

8 augustus 2019